Mikrokosmos

Ludzki mikrokosmos jest zasadniczo niewidzialnym polem sił. Nazywa się mikrokosmosem, ponieważ jest naprawdę miniaturowym kosmosem lub światem.

Na poniższym rysunku możesz zobaczyć, że ma sferyczny kształt. Wszystkich nas otacza takie pole sił, a jego środek znajduje się w sercu człowieka. Kiedy umieramy, to pole sił nadal istnieje – posiada swoją własną świadomość, która jest uosobiona w Harrym Potterze przez Voldemorta.

Obwód lub “pierścień” na brzegu mikrokosmosu ma siedem warstw – sześć z nich jest przedstawione przez linie, podczas gdy warstwa wewnętrzna, jako zbiór punktów (gwiazd). Symbolizuje to fakt, że mieszkamy w „Siódmej Sferze” naszego mikrokosmosu. Podobnie jak kosmos, nasz mikrokosmos ma siedem sfer albo poziomów istnienia, w rosnącym porządku wibracji. Sześć zewnętrznych sfer pozostaje w uśpieniu i nasz mikrokosmos jest aktywny tylko w siódmej sferze.

Siódmy pierścień (licząc do środka) jest przedstawiony przez gwiazdy, ponieważ gdybyśmy mogli zobaczyć go oczyma jasnowidza, ujrzelibyśmy setki “gwiazd” na naszym mikrokosmicznym firmamencie, zupełnie jak na nocnym niebie. Te gwiazdy zawierają astralną energię i są koncentracją naszych talentów, sympatii i antypatii, naszych nadziei, aspiracji i snów. Są połączone z naszym mózgiem liniami siły i to wyjaśnia dlaczego różnimy się między sobą i dlaczego niektórzy ludzie przejawiają wybitne talenty już w bardzo młodym wieku.

Podobnie jak gwiazdy na niebie, układają się one w 12 konstelacji, które mają decydujący wpływ na nasze życie. Na rysunku przedstawiono je jako 12 wielkich niebieskich gwiazd. W Harrym Potterze przedstawione są przez Śmierciożerców, dlatego niektórzy z nich noszą imiona gwiazd, jak na przykład Bellatrix i Regulus.

Pośrodku mikrokosmosu możesz zobaczyć ludzką osobowość z jej czterema pojazdami albo ciałami: fizycznym, eterycznym, astralnym i mentalnym.

Centrum mikrokosmosu – Iskra Ducha

Matematyczny środek mikrokosmosu jest przedstawiony przez czerwoną kropkę. W Harrym Potterze jest to symbolizowane przez lilię, czyli Lily. Ten środek, to faktycznie jądro mikrokosmosu i został stworzony przez Uniwersalnego Siedmiokrotnego Ducha miliardy lat temu. Można go też postrzegać jako nasienie, które zawiera wszelki potencjał boskiego życia, w absolutnej radości, bez cierpienia, śmierci i zła.

Rysunek przedstawia też złoty promień poruszający ten punkt w sercu – jest on symbolizowany w Harrym Potterze przez Syriusza. Widziany ze środka, ten promień światła wygląda jak jasna gwiazda, a Syriusz to najjaśniejsza gwiazda naszego nieba.

Ta jasna mikrokosmiczna gwiazda jest w rzeczywistości koncentracją światła w szóstym pierścieniu, szóstej sferze mikrokosmosu. Tak długo jak 12 gwiazd w siódmym pierścieniu świeci jasno, osoba mieszkająca w mikrokosmosie jest całkiem zadowolona z życia na ziemi. Jednak przychodzi czas w życiu każdego mikrokosmosu, kiedy osobowość w nim żyjąca zaczyna męczyć się niekończącym się cyklem narodzin i śmierci oraz towarzyszącymi mu cierpieniu i nudzie. Jego serce zaczyna ubolewać nad bezsensownością życia. Wtedy nagle zdarza się cud – pąk Lilii zaczyna bardzo nieznacznie otwierać się. Osoba zaczyna tęsknić do Boga, co jest symbolizowane przez jelenia: Jamesa. A przyjacielem Jamesa, jest Syriusz. Lily i James biorą ślub i mają syna: Harry’ego. Z nasiona wyrasta roślina. Nasienie umiera, aby mogła żyć roślina. Ale na mikrokosmicznym niebie, Harry’emu przyświeca jasna gwiazda: Syriusz, jego Ojciec Chrzestny.


Hans Andréa,
harrypotterforseekers.com

Daj znać, co o tym myślisz!