Siedem horkruksów

W Harrym Potterze horkruksy są przedmiotami, w których czarodziej może ukryć część swojej duszy poprzez popełnienie morderstwa przy towarzyszącym mu zaklęciu. Wiemy, że Voldemort rozerwał swoją duszą na siedem części, dokonując siedmiu zabójstw.

Każdy z nas posiada Voldemorta, który rządzi naszym życiem. Jest on naszym przyjacielem dopóki robimy to, czego chce. Kiedy jednak tylko wieczna iskra Ducha zaczyna ponownie świecić w naszym sercu, a Harry rodzi się jako cudowna boska dusza, Voldemort staje się naszym śmiertelnym wrogiem. Stara się zabić tę piękną nową duszę, jednak, tak jak Herodowi nie udaje się zabić Jezusa, Voldemort nie może zabić Harry’ego. Harry jest predestynowany do bycia “wybranym”, który zniszczy Voldemorta żyjącego naszym w mikrokosmosie.

Voldemort jest naszą “wyższą jaźnią” albo świadomością mikrokosmiczną, która jest wynikiem naszego nieposłuszeństwa wobec praw pierwotnego boskiego Wszechświata. Wyzwolenie polega na przeprowadzeniu alchemicznego procesu transmutacji i transfiguracji, w których wszystko, co ziemskie i tymczasowe (ołów) przemienia się w boski i wieczny odpowiednik (złoto).

Jak tylko rozpoczniemy ten proces, odkrywamy, że nasze mikrokosmiczne ja staje się naszym Szatanem (wrogiem), który stara się zacieśnić nasze pęta. Odkrywamy, że musimy zniszczyć nie tylko jego, ale że w sześciu innych miejscach naszej istoty ma on nad nami kontrolę. Musimy odnaleźć każde z nich i przez nie zniszczyć dominację Voldemorta nad nami.

Poniżej przedstawiamy horkruksy, które Harry musiał zniszczyć.

Voldemort

Voldemort symbolizuje potężne skupienie energii astralnej (“emocjonalnej”) w naszej aurze. Jest większy niż śmiertelna osobowość i kontynuuje swoje życie po naszej śmierci. Emituje część siebie na nowonarodzone dziecko po naszej śmierci, więc możemy powiedzieć, że Voldemort jest prawdziwie nieśmiertelny, dopóki Harry nie narodzi się w sercu osobowości.

Dziennik Toma Riddla

Jednym z najpotężniejszych sposobów dzięki, któremu wyższe ja kontroluje osobowość jest przez jej podświadomy umysł. C.G. Jung twierdził, że umysł podświadomy ma potężniejszy wpływ na nasze życie niż umysł świadomy. W rzeczywistości podświadomość jest zapisem wszystkich poprzednich żyć, które przeżyliśmy pod panowaniem Voldemorta, co symbolizuje dziennik – doskonały symbol zapisu zdarzeń.

Splot krzyżowy w dolnej części kręgosłupa jest miejscem, gdzie umysł podświadomy wpływa na nasze “drzewo życia”, rdzeń kręgowy z mózgiem jako jego koroną. Jest to również miejsce, gdzie nasza karma leży zwinięta jak bazyliszek. Splot krzyżowy w Harrym Potterze symbolizowany jest przez Komnatę Tajemnic i to dlatego Harry jest w stanie zniszczyć tam zarówno Bazyliszka, jak i dziennik Toma Riddla. Harry zniszczył dziennik – horkruksa intuicyjnie. Bez namysłu, nie zastanawiając się, jakby to było jego zadanie, Harry chwycił leżący obok niego kieł Bazyliszka i wbił go w samo serce książki.

Pierścień Kadmusa Peverella

Nasze zwykłe ciało fizyczne otoczone jest magnetyczną kulą o promieniu kilku metrów. Ta kula ma granicę, którą alchemicy nazywają “pierścieniem”. Ów magnetyczny pierścień zawiera skoncentrowaną energię astralną lub “pożądań”, która emanuje na osobowość i tworzy wszystkie jej zainteresowania, pragnienia i talenty. Jednocześnie ten pierścień wstrzymuje boską energię i z tego właśnie powodu jesteśmy śmiertelni. Gdybyśmy byli w stanie otrzymać niezniszczalną energię z boskiego wszechświata, bylibyśmy nieśmiertelni.

W Harrym Potterze ten mikrokosmiczny pierścień symbolizowany jest przez Pierścień Kadmusa Peverella, który Voldemort zabrał z chaty swojego dziadka. Owa chata symbolizuje zrujnowany mikrokosmos jakim staliśmy się od Upadku. Ten horkruks został zniszczony przez Dumbledore’a, który uosabia uzdrawiającego, Uświęconego Ducha, który wnika w nas, aby dokonać alchemicznej przemiany. Mikrokosmiczny pierścień staje się bezsilny i “rozmagnesowany” w procesie transmutacji, tak że wszystkie ziemskie interesy oraz pragnienia Alchemika gasną i zastąpione są silną tęsknotą za powrotem do Boskiej Ojczyzny. Nie chce on wykonywać niczego innego poza wolą Boga.

Medalion Salazara Slytherina

Wszyscy wiemy, że nasze pragnienia i emocje odczuwamy w sercu. Dzieje się tak, ponieważ znajduje się tam centrum świadomości nazywane emocjonalnym ego. Serce człowieka może być siedliskiem zła, szambem, kryjówką mordercy lub ogniem miłości, w zależności od naszych pragnień. To emocjonalne ego umieszczone jest przez mikrokosmiczne ja w naszym sercu na początku naszych narodzin. Jednocześnie w naszym sercu mieści się również wieczny kwiat umieszczony tam przez Boga.

Symbolem tego jest Lily, a emocjonalne ego obrazowane jest w Harrym Potterze jako medalion Syltherina. Jest to idealny symbol, ponieważ medalion jest pusty i wisi na wysokości serca. Harry i Dumbledore dokonują wielkiego wysiłku, aby ukraść medalion z jaskini (z serca), w której ukrył go Voldemort, tylko po to, aby ostatecznie dowiedzieć się, że medalion został zabrany przez Regulusa Blacka (brata Syriusza) przed swoją śmiercią.

Puchar Helgi Hufflepuff

Ten złoty puchar został skradziony przez Toma Riddla Hepzibahowi Smithowi. Voldemort zamienił go w horkruksa. Puchar natychmiast przywodzi na myśl Graal. Częścią alchemicznego procesu transmutacji, jaką kandydat na Ścieżce Wyzwolenia musi wdrożyć, jest stworzenie dla samego siebie Świętego Graala. Oznacza to, że musi on oczyścić całe pole wokół serca. Wszystkie organy klatki piersiowej, a zwłaszcza 21 splotów w okolicy gardła, klatki piersiowej, tarczycy i grasicy, muszą być oczyszczone ogniem duszy narodzony z Lily w sercu.

Ten ogień duszy personifikowany jest przez Harry’ego i dlatego musi on usunąć duszę Voldemorta ze złotego kielicha, który przemieni się w Graala. Jest on wtedy godny, aby przyjąć Krew Chrystusa. Owa krew jest świętym astralnym ogniem, który dokona procesu transmutacji i transfiguracji, przemieniając ołów w złoto.

Diadem Roveny Ravenclaw

Diamed symbolizuje głowę. Wiemy, że Rowena Ravenclaw niezwykle ceniła bystrych uczniów, co ponownie skupia uwagę na głowie.

Głowa u normalnego człowieka wypełniona jest ognistym eterycznym, astralnym światłem, które koncentruje się w siedmiu obszarach wokół mózgu. To światło jest siłą należącą do upadłego wszechświata, przekazywaną płodowi przez świadomość mikrokosmiczną (Voldemorta) przed narodzinami.

W tomie siódmym diadem zostaje zniszczony przez wielki alchemiczny ogień, co symbolizuje zgaszenie siedmiu świateł wokół mózgu. Są one zastąpione przez boskie światło nowej świadomości.

Blizna

Mordując Lily Voldemort rozerwał swoją duszę i nieświadomie stworzył horkruksa przeklinając malutkiego Harrego. Tym horkruksem była blizna Harrego. Wyjaśnia to, dlaczego między Harrym a Voldemortem istniało takie połączenie. Harry posiada część duszy Voldemorta w swojej głowie! Wiemy, że Harry za każdym razem odnosił zwycięstwo w określonym porządku na każdym planie przejawiania się człowieka, a mianowicie na polu:

  1. fizycznym,
  2. eterycznym,
  3. astralnym,
  4. mentalnym,
  5. psychicznego ego (albo mentalnym ja),
  6. emocjonalnego ego (albo emocjonalnym ja),
  7. świadomości ja (świadomości ego lub jaźni).

W części siódmej Harry wyzwala się na płaszczyźnie świadomości ego, które znajduje się w głowie za czołem, tuż nad miejscem pomiędzy oczami, gdzie posiada on swoją bliznę.

Nagini

W rdzeniu kręgowym znajduje się ognista siła zwana ogniem wężowym. Ma ona wyraźny kształt węża i jest kolumną, na której spoczywa świadomość ja. Nie zdajemy sobie sprawy z jej posiadania, jednak bez niej nie bylibyśmy świadomi. Gdybyśmy zdjęli z człowieka składające się na niego warstwy, aż do jego głównego rdzenia, to zobaczylibyśmy ognistego węża jako niezbędne jądro duszy, a świadomość ja jako głowę węża.

Jest to pierwsza rzecz jaką świadomość mikrokosmiczna wprowadza do płodu, który przeznaczony jest do nowej inkarnacji. Kiedy tylko to następuje, płód staje się żywy. W Harrym Potterze symbolem tego jest wąż, Nagini. Jako że jest to pierwsza, najbardziej podstawowa siła oddziałująca na osobowość, jest to jednocześnie ostatni horkruks do zniszczenia. W prawdziwym życiu to Duch Święty wnika w osobowość poprzez rdzeń przedłużony (medulla oblongata) i następnie niszczy stary ogień wężowy zastępując go ogniem Boga. Rdzeń przedłużony symbolizowany jest przez Nevilla Longbottoma. Jego głowa zakryta jest płonącą tiarą Godryka Gryffindora, przypominając tym samym nowotestamentowy obraz przedstawiający apostołów z językami ognia nad głowami po zesłaniu Ducha Świętego. Neville następnie dekapituje węża, co symbolizuje śmierć starego ognia wężowego, tzn. starej duszy. Śmiertelna, ziemska dusza jest martwa.


Hans Andréa,
harrypotterforseekers.com

Daj znać, co o tym myślisz!