Słowniczek pojęć

W naszym wpisach i artykułach występują czasem pojęcia, które mogą wydawać się niezrozumiałe. Do pomocy dla was, drodzy czytelnicy, udostępniamy krótki słowniczek, omawiający najbardziej podstawowe terminy. Mamy nadzieję, że skutecznie ułatwi to wam lekturę!

C.R.C

Klasyczny skrót imienia Chrystiana Różokrzyża: określenie prototypu człowieka, który w drodze transfiguracji dopełnił powrotu do prawdziwego, nieśmiertelnego stanu człowieka. Siedem faz tej ścieżki opisanych jest jako siedem dni nowego tworzenia w Alchemicznych godach Chrystiana Różokrzyża, zawoalowanej opowieści Johanna Valentina Andreae.

Dialektyka

Nasze dzisiejsze pole życia, w którym wszystko objawia się w połączeniu ze swoim przeciwieństwem. Dzień i noc, światło i ciemność, radość i ból, młodość i starość, dobro i zło, życie i śmierć itd. są w sposób nierozerwalny ze sobą połączone; jedno następuje w sposób nieunikniony po drugim i w ten sposób jedno tworzy drugie. W wyniku tego fundamentalnego prawa wszystko w naszym polu bytu poddane jest ciągłej zmianie i zniszczeniu, narodzinom, rozkwitowi oraz zanikowi. Skutkiem tego prawa nasze pole bytu jest obszarem skończoności, cierpienia, bólu, krzywdy, choroby i śmierci. Z drugiej strony prawo dialektyki, z wyższego punktu widzenia, jest prawem boskiej łaski. Dzięki ciągłemu niszczeniu i odnawianiu zapobiega się ostatecznemu skrystalizowaniu człowieka. Daruje mu ono wciąż na nowo ponowną możliwość objawienia, a przez to szansę na poznanie celu swojego bytu i na wkroczenie na ścieżkę powrotu.

Dusza Duchowa

Alchemia ma na celu przebudzenie prawdziwej, nieśmiertelnej duszy z jej latentnego stanu. Skoro tylko dusza przebudzi się ze swojego śmiertelnego snu, dochodzi do ponownego połączenia z powszechnym Duchem, z Bogiem. To na nowo nawiązane połączenie między Duchem a duszą, między Bogiem a człowiekiem przejawia się w pełnym chwały zmartwychwstaniu tego drugiego, powrocie prawdziwego człowieka do domu Ojca. Dusza, której dane jest świętować to połączenie, jest duszą duchową.

Poza tym pod tą nazwą rozumie się hierarchiczną grupę sprawującą władzę nad czaso-przestrzenią, zwaną też hierarchią dialektyczną lub „najwyższym władcą tego świata”. Jest to najwyższa, wywodząca się z upadłej ludzkości metafizyczna formacja władzy, identyczna co do istoty ze wspomnianymi w punkcie a) eonami natury. Przy pomocy tej lucyferycznej władzy nad upadłym światem dialektycznym, nadużywają one wszystkich sił natury i ludzkości, popychając ją do ciągłej nieświętej działalności w celu realizacji swoich ciemnych zamiarów. Kosztem straszliwego cierpienia ludzkości istoty te uzyskały wolność od koła dialektyki, wolność, którą mogą utrzymać jedynie wtedy, gdy powodowani koniecznością samoutwierdzenia sprawiają, że cierpienie świata wzrasta w sposób nieograniczony i jest utrwalane.

Gnoza

a) oddech Boga, Bóg, Logos, źródło wszystkich rzeczy, objawiające się jako Duch, Światło, Siła i Mądrość, b) żywa wiedza, obecna u Boga i będąca jego częścią, która poprzez odrodzenie duszy, będące narodzinami światła Boga, osiąga pymandryczny stan świadomości. Więcej

Iskra życia

Istoty posiadające iskrę życia: istoty zrodzone z natury, którym brak jest róży serca, atomu iskry Ducha. Ludzie ci są nastawieni całkowicie na życie w grubo-materialnej sferze ziemskiej, dobrze się w niej czują i nie odczuwają braku jakiegokolwiek życia wewnętrznego. W rzeczywistości nie są oni ludźmi, a tylko czysto naturalnymi zjawiskami, absolutnie odpornymi na wszelkie duchowe poruszenie. Życie w oddaleniu od Boga, kontynuowane od wielu generacji, nieuchronnie prowadzi do powstania istot posiadających iskrę życia, które rodzą się i umierają, nie pozostawiając po sobie pozytywnego rezultatu życiowego. Dzisiejsza ludzkość liczy wiele setek milionów tego rodzaju ludzkich zjawisk.

Istota auryczna

Szatan, Lucyfer. Firmament auryczny, system centrów zmysłowych, punktów siły i punktów żaru, w którym zakotwiczony jest cały karman człowieka. Nasza ziemska, śmiertelna istota jest projekcją tego firmamentu i jest całkowicie uzależniona od jego możliwości, ograniczeń i rodzaju. Istota auryczna jest ucieleśnieniem całego bagażu grzechu upadłego mikrokosmosu. Jest to stare (mikrokosmiczne) niebo, które poprzez totalny przewrót życiowy skierowane na Gnozę musi przeminąć i zostać zastąpione nowym niebem. Następstwem tego jest Nowa Ziemia, Zmartwychwstanie prawdziwego człowieka, w którym Duch, dusza i ciało odpowiadają znowu boskiemu planowi tworząc harmonijną, nieprzemijalną jedność. Więcej

Mikrokosmos

Człowiek jako minutus mundus, jako mały świat, tworzy złożony, kulisty system życiowy, w którym poczynając od środka można wyróżnić: osobowość, istotę auryczną oraz siedmiokrotne pole magnetyczne. To co w tym świecie rozumiane jest pod pojęciem „człowiek” jest jedynie okaleczoną osobowością zdegenerowanego mikrokosmosu. Nasza dzisiejsza świadomość jest jedynie świadomością osobowości, a zatem świadoma jest jedynie pola bytu, do którego należy. Więcej

Natura śmierci

W naszym obecnym polu bytu panuje prawo ciągłej przemiany i niszczenia. Wszystko to, co tutaj zostaje powołane do bytu, znajduje się już od pierwszej chwili swojego pojawienia się na drodze ku upadkowi. Dlatego też to, co nazywamy życiem, jest jedynie bytem pozornym, wielkim złudzeniem. Ból zniszczenia, który tutaj tak głęboko odczuwamy, usiłuje doprowadzić nas do zrozumienia, że świat dialektyki, natura śmierci nie jest polem życiowym przeznaczonym dla człowieka, lecz że jest nim natura życia, pierwotne pole adamowe, które w Biblii określane jest mianem „Królestwa”.

Nauka Powszechna

Nie jest to „nauka” w potocznym znaczeniu tego słowa. Nie można jej też znaleźć w książkach. Jest to w najgłębszej istocie żywa rzeczywistość Boga, z której uszlachetniona po temu świadomość może czytać i rozumieć wszechwiedzę Stwórcy.

Nerw sympatyczny

Część systemu nerwowego, znajdującego się w przypadku dialektycznego człowieka poza kontrolą woli i funkcjonującego w sposób automatyczny; szczególnie obydwa pasma nerwowe po lewej i po prawej stronie kanału rdzenia kręgowego. Oba te pasma spotykają się u szczytu rdzenia kręgowego w szyszynce

Ogień wężowy

Ogień duszy i ogień świadomości, zlokalizowany w kręgosłupie.

Okultyzm

Praktyki magiczne związane z wiarą w istnienie tajemnych sił w przyrodzie, stanowiące dokładne zaprzeczenie religii i wiary w Boga.

Osobowość

Śmiertelna część mikrokosmosu. To z nią człowiek się utożsamia, zanim nie stanie się Poszukiwaczem. Dopiero w trakcie swoich poszukiwań może odnaleźć w sobie wieczny pierwiastek, jakim jest Iskra Ducha. Osobowość składa się z czterech ciał, a są nimi: ciało fizyczne, ciało witalne albo energetyczne, ciało astralne czyli ciało emocji oraz ciało mentalne

Przeciwnatura

Nasze dialektyczne pole bytu, w którym upadła, to znaczy oddzielona od Ducha ludzkość pogrążona jest w swojej samowoli. Życie to, w odłączeniu od wyznaczonego przez Boga kosmicznego porządku, spowodowało zło, którym charakteryzuje się pod każdym względem nasze pole bytu, a które usiłujemy następnie zwalczać, powodowani tą samą samowolą. Zgodnie z naturą tego nieboskiego czyli przeciwnego naturze rozwoju może on zostać zniszczony jedynie poprzez «pojednanie z Bogiem», jak to określa Biblia, a także poprzez wierne i konsekwentne zastosowanie tego pojednania, lub wyrażając to inaczej: poprzez odtworzenie połączenia z Duchem przez transmutację i transfigurację, i zawarty w nich powrót do dobrowolnego przestrzegania powszechnego, kosmicznego porządku.

Przybytek głowy i przybytek serca

Głowa i serce człowieka przeznaczone są do tego, by służyć jako uświęcone „miejsca pracy” dla działań gnozy w człowieku, który ponownie nawiązał połączenie z Duchem, połączenie ze swoim Pymandrem. Zgodnie z tym wzniosłym przeznaczeniem głowa i serce po fundamentalnym i strukturalnym oczyszczeniu na ścieżce endury zostają odnowione i doprowadzone do nadzwyczaj wspaniałej jedności, do prawdziwego przybytku w służbie Boga i jego wysiłków na rzecz świata i ludzkości. Jeżeli poszukiwacz jest świadomy tego przeznaczenia, to będzie mu to służyło na ścieżce jako ciągła zachęta i napomnienie, aby oczyścić całe swoje życie – woli, myśli, uczucia i działania – od tego, co mogłoby stać w sprzeczności z tym powołaniem.

Pymander

Ożywiający Duch, objawiający się w odrodzonym człowieku-duszy. Objawienie to dochodzi do skutku w dwojaki sposób; najpierw formuje się siedmiorakie promieniowanie jądra mikrokosmosu przez wejście do przybytku głowy; i później, gdy dzieło zbawienia (umożliwione przez samopoświęcenie się śmiertelnej duszy) zostanie w ten sposób spełnione, poprzez zmartwychwstanie nieograniczonego, niewypowiedzianie cudownego niebiańskiego człowieka, wewnętrznej istoty Chrystusowej z grobu natury, praatomu z punktu środkowego mikrokosmicznej ziemi. Rozwój ten jest zatem w pełni chrystocentryczny; Chrystus zstępuje po swoim ukrzyżowaniu (zstąpieniu boskiego Światła do śmiertelnej osobowości) do środka ziemi, aby powstać ze swojego grobu, gdy dokona w nim swego dzieła zbawienia.

Róża serca

Mistyczne określenie atomu iskry Ducha (zwanego także praatomem lub atomem Chrystusowym), pokrywającego się mniej więcej z najwyższym punktem prawej komory serca; matematyczny punkt środkowy mikrokosmosu, relikt boskiego życia. Róża serca, zwana także złotym ziarnem siewnym Jezusa lub cudownym klejnotem w kwiecie lotosu, jest zarodkiem nowego mikrokosmosu, boskim nasieniem, które, niczym obietnica łaski, zawarte jest w upadłym człowieku, aby mógł kiedyś nadejść moment, w którym przypomni on sobie o swoim pochodzeniu i przepełni go tęsknotą za domem Ojca. Wtedy powstanie możliwość, aby Światło duchowego słońca, Światło Gnozy przebudziło uśpiony pączek róży i w przypadku pozytywnej reakcji oraz wytrwałego ukierunkowania ucznia rozpoczęło proces regeneracji człowieka, zgodnie z zamiarem boskiego planu ratunkowego.

Sfera odbić

Obydwie połowy bytu tego dialektycznego porządku natury. Sfera materialna jest obszarem, w którym żyjemy w naszym materialnym objawieniu. Sfera odbić jest obszarem, w którym przebiega między innymi proces między śmiercią i reinkarnacją. Składa się ona poza sferami piekieł i ognia czyśćcowego (sfery oczyszczenia), ze sfery nazywanej w religiach naturalnych i okultyzmie «niebem» i «wiecznym życiem». Te niebiańskie sfery oraz życie w nich są podobnie jak życie w sferze materialnej poddane skończoności i czasowości. Sfera odbić jest zatem miejscem czasowego pobytu zmarłych, co nie oznacza, że osobowość która zmarła, otrzymuje nowe życie, bowiem nie ma żadnej kontynuacji dla czterokrotnej osobowości. Jedynie najgłębsze jądro świadomości, błysk ducha bądź też dialektyczna iskra zostaje przyjęta czasowo do istoty aurycznej i tworzy podstawę świadomości dla nowej osobowości, która budowana jest przez istotę auryczną we współpracy z działającymi w matce siłami.

Szósta Sfera Kosmiczna – Królestwo niebieskie

Siódma Sfera Kosmiczna zawiera pod-płaszczyznę, która nie jest częścią bezpośredniego Boskiego Tworzenia – to czasoprzestrzenny, dualistyczny wszechświat, zwany dialektyką. Ta pod-płaszczyzna siódmej Sfery Kosmicznej nie istniała od początku, ale została stworzona jako rezultat „Upadku”, który wydarzył się i wciąż się zdarza, kiedy dużo mikrokosmosów odwraca się od Boskiego Planu i zaczyna tworzyć swój własny plan, który ma na celu wysławianie ich własnej wielkości, zamiast Boga. Ten upadek zaowocował pojawieniem się po raz pierwszy pojęcia „śmierci”. Stąd ten wszechświat jest znany jako „uniwersum śmierci”. To jest świat, w którym my, śmiertelni ludzie, żyjemy i umieramy.

Święty Graal

Siedmiokrotny Duch i etap, w którym poszukiwacz staje się gotowy na jego przyjęcie. To Pole Magnetyczne Gnozy, czyli skoncentrowana siła światła. Jest ona również nazywana astralną krwią Chrystusa, dlatego symbolem Graala jest kielich, z którego wypływa krew.

Transfiguracja

Ewangeliczne ponowne narodziny z Wody i z Ducha, według Ducha, duszy i ciała. Jest to proces, w którym to, co śmiertelne, przyobleka się w nieśmiertelność, proces alchemiczny, w którym wszystko co nieświęte, zostaje poprzez przemianę w Święte unicestwione. To właśnie jest alchemiczna przemiana metali nieszlachetnych w złoto.

Umysł

Przybytek serca człowieka dialektycznego, opróżniony i oczyszczony z wszystkich wpływów i działań zrodzonych z natury, wibrujący w harmonii z różą, z atomem Iskry Ducha: połączenie czystej, odrodzonej duszy z radiacjami Ducha; połączenie róży będącej centrum mikrokosmosu z promieniowaniami Siedmioducha. W Umyśle i przez Umysł przemawia, objawia się Pymander, Duch.

Złota Głowa

Aspekt Żywego Ciała siedmiokrotnej Szkoły Misteriów; określenie pola Zmartwychwstania, nowego pola życiowego. Należy do sfery stopni wewnętrznych.