Tajemnica miłości i śmierci

Historia Harryʼego Pottera jest pełna bardziej lub mniej oczywistych odniesień do chrześcijańskiej ścieżki i paraleli z historią Chrystusa, która, jak chętnie przyznaje sama J. K. Rowling, była jej główną inspiracją. Nauka duchowa przekazuje, że tajemnica Golgoty, próby Chrystusa, cierpienie, śmierć przez ukrzyżowanie i zmartwychwstanie były ostatecznym wtajemniczeniem. Życie Jezusa Chrystusa stało się archetypem ścieżki wtajemniczonego – ścieżki miłości i śmierci – ścieżki duchowej służby na rzecz ludzkości. Próbując zgłębić sens tych procesów, postaramy się przyjrzeć tajemnicy miłości i śmierci przedstawionej w historii o Harrym.

Na początek zbadajmy przeciwstawne postacie Voldemorta i Harryʼego Pottera w świetle tajemnicy śmierci oraz w odniesieniu do ich imion lub w przypadku Harryʼego w związku z jego przydomkiem „chłopiec, który przeżył”. Wspomnieliśmy, że to imię wskazuje na to, że pokonał on śmierć, i wtedy zostało w nim zasiane ziarno przyszłego wtajemniczenia. W przypadku Voldemorta mamy inny rodzaj „przezwyciężenia” śmierci. Czytelnik rozpozna oczywiste odniesienie do śmierci, które zostało zawarte w imieniu „Voldemort” – ostatnią sylabą jest „mort” (śmiertelność). Jest to bardzo prawdopodobne, że autorka wybrała to imię ze świadomością istnienia kilku sposobów interpretacji jego części składowych. Imię jest bogatsze, jeśli zawiera w sobie wiele znaczeń. W pierwszej sylabie „Volde” znajduje się sugestia kilku możliwych interpretacji, które mogą pomóc zidentyfikować naszego antagonistę – postać, która jest antytezą Harryʼego Pottera. „Vol de” po francusku oznacza „kradzież” lub „ucieczka”. Jeśli weźmiemy łacińskie korzenie, widzimy „volo” – „pragnąć” lub woleć, „de” – „oddalić się”, „morte”, „śmierć” – chcieć oddalić śmierć. Inne tłumaczenie, oparte na języku francuskim, może sugerować „ucieczkę przed śmiercią”. W końcu anglosaskie słowo „Walda”, które jest zbliżone do „Volde”, ponieważ „W” i „V” często są wymienne, oznacza „władca / król”, nasuwając myśl, że Voldemort jest „królem śmierci”. Wszystkie te tłumaczenia są pomocne w określeniu, kim jest Voldemort lub co uosabia jako przeciwieństwo postaci Harryʼego Pottera. Ponadto, wiemy, że armia Voldemorta nosi nazwę „Śmierciożercy”, co wskazuje na chęć zniszczenia lub wyeliminowania śmierci, uzyskania nieśmiertelności.

Harry Potter nie boi się śmierci – nie ucieka przed nią, nie pragnie jej, ani nie stara się jej zniszczyć. W jednym z ostatnich rozdziałów serii Harry dzielnie wychodzi naprzeciw śmierci, w pełni świadomy tego, co się wydarzy. Dobrowolnie poświęca się dla swoich przyjaciół, odzwierciedlając tym poświęcenie swojej matki – jej śmierci za niego. Warto zauważyć, że nie jest to jeden wyjątkowy uczynek; to sygnatura wybranej przez niego ścieżki – tak naprawdę przez cały czas musiał mierzyć się ze śmiercią. Dumbledore powiedział Harryʼemu: „Ty [Harry] jesteś prawdziwym mistrzem śmierci, ponieważ prawdziwy mistrz nie próbuje uciec od śmierci”. A jako Mistrz Śmierci był przedstawicielem wyższego Życia – jako wtajemniczony – „chłopiec, który przeżył”.

Całą serię o Harrym Potterze inspiruje „Kamień węgielny miłości” i postaramy się naświetlić ten fakt w naszych rozważaniach. Jak dotąd, nie odnieśliśmy się bezpośrednio do miłości Harryʼego, która w tej historii jest wyrażona nie tyle w słowach, ile w działaniach. W tym celu moglibyśmy przytoczyć przykład Zgredka, kłopotliwego skrzata domowego, którego Harry uwolnił od niewoli w rodzinie Malfoyów. Zgredek był wierny Harryʼemu Potterowi, zanim jeszcze ten go uwolnił, i stał się ważnym sojusznikiem, ostatecznie oddając swoje życie za Harryʼego.

Również możemy przytoczyć przykład dotyczący wyboru przyjaciół – Luny Lovegood i Neville’a Longbottoma, dwójki niepopularnych uczniów, którzy stali się przyjaciółmi Harryʼego, ponieważ byli uczciwi, wnikliwi, odważni i dobrzy, podczas gdy większość uczniów Hogwartu uważała ich za „niezbyt fajnych”. Warto też wspomnieć o tym, ile razy Harry oszczędzał życie swoim wrogom. Miłość Harryʼego wyraża się nie w emocjach, lecz w działaniu – to miłość do prawdy; to ofiarna miłość, która skłoniła go do oddania swojego życia w celu oczyszczenia świata od nienawiści, bigoterii, nietolerancji i od zła, władczego Voldemorta i tego, co sobą uosabiał. Harry bez wahania stawał w obronie słabszych i pogardzanych, tak zwanych „szlam” (mudblood), półolbrzyma Hagrida i skrzatów domowych, które należały do pogardzanych niższych klas społecznych. Poświęcił normalne, „szczęśliwe” życie na rzecz służby dla innych, cierpiących i doznających oszczerstwa oraz wykluczenia; był wielokrotnie atakowany za opowiadanie się za prawdą i brał ją w obronę, niezależnie od konsekwencji.

Jedną z cech, które odróżniają Harry’ego Pottera od Voldemorta jest stosunek do śmierci. Celem Voldemorta było powiększanie własnej mocy i wywyższanie się. W tym stopniu, w jakim starał się uciec przed własną śmiercią, w takim też utwierdzał w swoich myślach i działaniach pełen nienawiści plan zabijania innych. Harry natomiast poświęcił własne „szczęśliwe życie”, samorealizację skierowaną na siebie samego i zamiast tego odpowiedział na wezwanie ducha do pracy zgodnej z celami światowej duchowej przemiany. Jest to postawa życiowa, o której Jezus mówił Piotrowi.

Jak wspomniano wcześniej, Harry Potter świadomie zbliżał się do swojej śmierci. Widać to najlepiej w „Insygniach Śmierci”, kiedy to wkroczył do obozowiska Voldemorta, które znajdowało się w lesie graniczącym z Hogwartem i było otoczone śmierciożercami. Harry przyszedł tam, aby się dobrowolnie poddać zabijającej klątwie Voldemorta. Po drugiej stronie śmierci Harry’emu był dany wybór powrotu do życia Tę możliwość Harry przyjął i wrócił, co można określić jako swego rodzaju „zmartwychwstanie”. Samooddanie Harryʼego i jego dobrowolna zgoda na śmierć mogą być postrzegane jako oznaka gotowości do codziennego konfrontowania się ze śmiercią, przyjęcie tego, co ma przyjść. A jest to spełniony przez Harry’ego warunek, dzięki któremu, objawiło się w nim to, co boskie i została odkryta tajemnica zwycięstwa na ścieżce wtajemniczenia.


Bill Trusiewicz,
harrypotterforseekers.com

Daj znać, co o tym myślisz!